خط و ربط

چهارشنبه ۳۱ فروردین ،۱۳۸٤

يک توضيح کوچولو

بخش سردبيری سايت گويا نيوز در پاسخ يادداشت من، ايميلی توضيحی و محبت آميز برايم فرستاده اند. آن طور که نوشته اند گويا ايميل قبلی من که آن مطلب طنزآميز پيوستش بوده به دستشان نرسيده. به همين دليل هم اين مطلب را به نقل از همين خط و ربط در گويا نيوز گذاشته اند. ممنونم.

شايد درست تر اين بود که من پيش از نوشتن آن يادداشت و قضاوت عجولانه (همان اشاره به چاقو و نبريدن دسته و از اين حرفها...) از اين دوستان ميپرسيدم آيا اصلا آن مطلب به دستشان رسيده است يا نه؟ به هرحال گاهی آدم عجله ميکند!

اما همان طور که بارها گفته و نوشته ام، نظر من اين است که هر سايت يا نشريه يا رسانه ای خط و سياست و مسيری خاص دارد و بايد هم داشته ياشد. و هيچ لزومی ندارد که هر مطلبی را که برايش ميرسد بگذارد. اين کار هم اسمش اصلا سانسور نيست. سانسور چيز ديگری ست؛ همان چيزی که سالهای سال است ما ملت مادر مرده دچارش بوده و هستيم؛ بخصوص در آن وطن سوخته.

برای دوستان گويا نوشتم که اميدوارم آقای عباس احمدی (که من فقط با نام ايشان آن هم در گويا نيوز آشنا هستم و متاسفانه سعادت آشنايی و ديدارشان نصيبم نشده است) از اين طنز من دلگير و دلخور نشوند. شوخی ميکنيم تا کمی اين دنيای بيخودی جدی و عبوس قابل تحمل بشود برايمان...

  

ناصر زراعتی
 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سهراب رحیمی
مرتضا نگاهی
مانا آقایی
پرشين‌بلاگ



FastCounter by bCentral