خط و ربط

سه‌شنبه ۱٩ شهریور ،۱۳۸۱

 
با خودم فکر میکردم: اين يادداشتها را برای چه و که مينويسم؟
اول: برای خودم. ميتوانم بعدها به اينها رجوع کنم، ببينم چه ها شده است و چه ها کرده ام و چرا...
دوم: وسيله ارتباط خوبی است با دوستانم که در سراسر جهان پراکنده اند. (شايد فرصتی دست داد و نوشته ها، مقاله ها و داستان هايم را هم همينجا گذاشتم. شايد هم کارهای مستندم را... از بس پول پست داده ام بيچاره شده ام!)
سوم: می توانم از نظر ديگران باخبر شوم...
بعد با خودم فکر کردم: واقعا که عجب نابغه ای هستم من! تازه يکی دو روز است، آنهم به کمک بهرام، ياد گرفته ام اين چند خط را بنويسم، آن وقت تازه به بديهياتی می انديشم که مدتهای مديد است هر جوان و نوجوانی يا حتا کودکی تمامش را فوت آب است...
***
ناصر زراعتی
 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

سهراب رحیمی
مرتضا نگاهی
مانا آقایی
پرشين‌بلاگ



FastCounter by bCentral